07 Mart 2010

Küçüktüm ufacıktım ayı gördüm oynadım acıktım eve gittim üstünün başının hali ne diye annem beni tuz taşına doğru kovaladı Fındık’ gilin harmandan üç beş arkadaş alıp Kerim’ gilin ahladı yolmaya gittim.

  Kerim’ gilin ahladı Hurşut’ gilin elmalar Halil emminin erikler Mahmire’ gilin elmalar Davulbaz’ da çocuk olmak Kerim’ gilin ahlatlar gibi sulu ve tatlı Hurşut’ gilin elmalar kadar iri ve ekşi idi ve Davulbazda çocuk olmak Hurşut’ un tüfekle Halil’ emminin bastonla Kerim’ in taşla kovalaması gibi heyecanlıydı.

  Çivi ile kayanın altını eşip Mağara yapıcam burayı diyecek kadar umut doluydu yaylada çimerken iki metre derinliğe düşen arkadaşımın lastiğini alacak kadar cesaretli ve yardım severdik babasından azar işitmesin diye   Davulbaz’ da çocuk olmak işte böle idi. Aile nedir arkadaş nedir büyük kavramlara küçük anlamlar yüklediğimiz o küçücük dünyam etrafı benzersiz güzelliklerle dolu küçücük ama bir dünya hem de bir çocuğun bütün hayatını ve hayallerini dolduracak kadar kocaman.

  Allah’ın bizlere hayat verdiği ve beklide orada yaşamamızı istediği her şeyden uzak Anadolu’nun ta göbeğinde sessiz sakin huzurlu...  ama bizler durmadık duramadık daha fazlasını istedik, yetemedi bir türlü çocukluğumuzu dolduran o hayal memleket, daha , genç birer adam olmadan.

      Oksijen dolu mis kokuları çöplüklerle kirletmeye çalışıp ta kirletemediğimiz , yem yeşil doğayı her yıl kesip yok etmeye çalışıp ta yok edemediğimiz her yıl tonlarca kimyasal gübre saçıp nadasa bırakmadan ektiğimiz tarlalarımız bıkmadı her defasında gücünün yettiğince ürün vermeye çalıştı peki  NEDEN?

      Nedeni birden çok olabilir beklide nedeni biz de olmayabiliriz bilinmez ama bana yansıttığı yaşattığı   şeyler var oraların sanki bizim oralardan gitmemizi istemiyormuş tarlalarımız ormanlarımız bir şeyler anlatmak istiyor sanki gitmeyin uzaklara mutsuz olmayın diyor beklide  Allahın bizi o her şeyden uzak habersiz orman köyünde yaratmasının bir sebebi vardır belki de,  orada yaşamamızı istedi kim bilir bereketini esirgemeyerek İranlı  flozof  Ali ŞERİATİ’ nin dediği gibi “Allah bizi yaşamamızı istediği yerde yaratır ancak ruhumuz orada mutlu olacaktır”  kim bilir beklide doğrudur beklide mutlu olunamayacaktır artık.